 |
Ik pak voorzichtig je hand in mijn bek, en trek je naar binnen....
media
|
14 Januari 2005 | 17:06:30
|
Welkom op de weblog van Jansen.
Hallo bezoeker. Je bent zojuist binnengekomen op de weblog van Jansen. "A Dog's-Log".
Niet schrikken wanneer ik je hand vastpak als je binnenkomt. Ik bijt je heus niet, ook al ben ik groot en indrukwekkend. Ik heet je hier welkom. Als ik je niet aardig vond, was je hier nu echt niet binnen. Na "de baas" ben ik de baas hier.
Laat ik me even voorstellen. Ik ben een 9 jarige kruising tussen een rottweiler en een Husky. (De meesten vinden dan ook dat ik op mijn moeder lijk). Ik weeg 55 kg en heb een beetje een dominant karakter. Ondanks dat ben ik erg lief, en speel nog graag. In deze weblog kun je straks lezen over mijn leventje als hond, en meegenieten van wat me bezighoud. Uiteraard komt er een uitgebreide fotogallerij, waarin je me in mijn volle glorie kunt bewonderen.
Alvast veel plezier,
*grom*
Jansen.
|
|
|
|
|
Terug van Vakantie
Persoonlijk | media
|
18 September 2005 | 13:59:52
|
Bienvenu chez Jansen,
Jaja, terug van vakantie. Het is even geleden dat ik m'n weblogje geupdate heb, maar ik heb een druk leventje enzo. Dit jaar ben ik lekker naar de franse Dordogne op vakantie geweest. Rustige trip erheen, 's nachts vertrokken dus geen hitte in de auto. Lekker weekje doorgebracht in de bergen. Ben er wel 2 dagen flink ziek geweest, zal wel iets verkeerds gegeten hebben. Misschien maken ze zelfs het hondevoer klaar met olie. Moest igg elke 2 uur naar buiten. Alas. Voor de rest had ik lekker de ruimte, en heb me prima vermaakt. Ik zal eens kijken of ik wat foto's kan vinden waar ik fatsoenlijk op sta. Kan ik mooi m'n foto album updaten.
Eens denken, wat voor spannends zal ik eens met jullie delen. Ghe, ik had er laatst een flink laten schrikken. Die grapjas zag me voor het eerst en dacht mij eens lief mijn snuit vast te pakken. Ik liet em nog geen 2 sec mijn tanden zien, en hij maakte zowat een salto  . Hehehehe, hoor em nog tegen m'n baas zeggen.... "Hij is zo lief, ik denk, die gaat op zijn rug liggen enzo....". Ik ben ook lief, maar had hem vlugger "bij de neus" dan hij mij. Heb em niet gebeten ofzo hoor. ( Word de baas boos ). Maar iedereen lachte, dus ik dacht, we houden hem erin of beter nog, gooien hem online. Jammer dat ik daar geen foto van heb.
Ik ben vandaag eens lekker in het park gaan wandelen. Het was er druk. Allemaal mooie teefjes. Ik weet niet wat ik de laatste tijd heb. Alles ruikt zo lekker buiten. Maar hoe ik ook zeur of jank, de baas is onverbiddelijk. Alleen in de bergen, bossen of in het grote zand mag ik los. Zucht. Er liep daarstraks echt een schatje van een labrador. Mooi blond haar, strakke staart..... Die diepbruine ogen.... De stalen ketting om mijn nek
Achja. Het leven is soms taai. Ik zit vast, en zij liep los. Ik was echter vlug afgeleid door de vreemdste pup die ik ooit gezien had. Hij stonk naar hooi, en had twee hoorns en een korte pluimstaart. Hij kon ook rechtop op zijn twee achterpoten staan. Maar toen ik liet zien dat ik dat ook kon, was ie zo weg. Ik ben groot en ben niet eens bang voor een paard, dus zeker niet voor 2 hoorntjes.
Zo. Ik heb dorst van al dat geweblog (blind tikken met je nagels valt niet mee). Het is tijd om wat drinken te gaan slobberen, en ik moet nog een kauwstaaf wegwerken voor het avondeten, dus bedankt voor je bezoekje, en tot snel.
*Grom*
Jansen |
|
|
|
De Dierenarts
media
|
26 Februari 2005 | 22:11:38
|
Mijn baasjes maakte mij vanmorgen heeel blij door te zeggen dat ik met "De Auto" mee mocht. Aangezien ik dat helemaal het einde vind, was ik dolgelukkig, en ging maar al te graag met hun mee. Achteraf gezien was dit misschien wel niet zo'n goed plan, want opeens stond ik voor dat grote gebouw waar al die luchtjes van andere dieren hangen. Je raad het al, De Dierenarts. Eerst moest ik van de baas op de weegschaal gaan staan, en toen bleek dat ik een beetje aan ben gekomen. Dat betekent dus voor mij minder lekkers, en minder vlees door mijn brokken  . Weet je wat ik vind, dat ze maar meer met me moeten gaan wandelen zodat ik al dat lekkers toch gewoon kan blijven eten.
Nou, nadat ik op de weegschaal had gestaan moest ik die grote kamer binnen waar allemaal andere dieren zijn. Dit vind ik best leuk als er andere honden zijn waar ik een beetje mee kan spelen, maar als dat niet zo is piep ik gewoon de hele boel bij elkaar. Wachten op een meneer die vervelende dingen met je doet is niet fijn!!
En ja hoor, toen ging die grote deur open en hoorde ik mijn naam.... slik... ik probeerde nog naar de andere deur te rennen, maar dat mocht niet van de baas. Ik werd op tafel getild, en kreeg weer zo'n vervelende korf om mijn bek. Toen kwam het ergste, eerst vond die meneer het nodig mij overal te betasten, daarna pakte hij een spuit en stak die zomaar in mijn schouder, en toen gebeurde er iets waar ik eigenlijk nooit meer aan herinnerd wil worden.......die meneer stak een vinger in mijn kont...  . Walgelijk al zeg ik het zelf, snap je nu dat ze me een korf om geven, wie steekt nu een vinger in iemand zijn kont, en verlangt dan van de ander dat hij fijn blijft staan. Duh, ikke niet dus.
Op de terugweg heb ik van mijn baasjes een lekker bot gekregen, en thuis een nieuwe speelbal.
Gelukkig hebben de speeltjes mijn bezoekje aan De Dierenarts weer snel doen vergeten. Vanavond ga ik eens lekker gedachteloos op mijn bot kluiven.
*grom*
Jansen |
|
|
|
Hier ben ik dus een mix van
media
|
20 Februari 2005 | 19:02:02
|
 De Rottweiler
Geschiedenis
De Rottweiler is waarschijnlijk een afstammeling van de Romeinse drijfhond en inheemse herdershonden. Hij dankt zijn naam aan het Duitse stadje Rottweil. Vroeger werd deze hond gebruikt voor het trekken van karren, ingezet voor de jacht en bewaakte hij het vee. Rond 1800 was dit ras bijna uitgestorven, maar werd gelukkig terug hersteld door fokkers in Stuttgard.
Gedrag
de Rottweiler is niet prikkelbaar of twistziek. Hij is trouw, vriendelijk en gewillig. Zijn kalme uitdrukking suggereert zijn goede humeur en zachtaardigheid. Het ras is buitengewoon geschikt als gezinshond en als waakhond. De sleutels tot de immer groeiende populariteit van dit ras is zijn instinctieve gehoorzaamheid, aanhankelijkheid en zijn intelligentie. Het is een moedige, sterke en imponerende hond die onvoorwaardelijk trouw is aan zijn baas en diens gezin. Hij kan jaloers zijn als de aandacht niet naar hem gaat en heeft wel de neiging om een éénpersoonshond te zijn. De Rottweiler verdedigt zijn gezin en zijn terrein tot het uiterste.
 De Husky Geschiedenis
De Siberische Husky is een zeer oud ras dat oorspronkelijk gefokt werd door het nomadenvolk van de Chuchi´s. Hij werd daar als slede- en gezelschapshond gehouden omwille van zijn mooie eigenschappen zoals kracht en uithoudingsvermogen. In het begin van de 20ste eeuw werd de Husky naar Alaska gehaald om mee te doen aan sledehondenraces. Vanaf toen steeg zijn populariteit snel en hij is nu nog steeds één van de meest geliefde sledehond.
Gedrag
De Siberische Husky is een lieve en zachtmoedige hond die het heel leuk vindt om veel mensen of andere honden rond zich te hebben. Het is immers een echt roedeldier. Op volwassen leeftijd gedraagt hij zich erg waardig en terughoudend, doch hij is niet wantrouwig of agressief tegenover andere mensen of honden. De Husky is niet geschikt als waakhond. Daar is hij veel te vriendelijk voor. Maar wordt hij echt aangevallen, dan kan deze sterke hond zijn mannetje wel staan. De Husky is een krachtige werkhond en niet geschikt voor iedereen. Hij heeft een ervaren en zelfzekere baas nodig die hij als leider kan beschouwen. De hond stelt immers zware eisen en kan eigenzinnig zijn. |
|
|
|
Ikke en Larissa
media
|
19 Februari 2005 | 19:01:18
|
Vandaag was een leuke dag, mijn vriendinnetje Larissa was bij mij op bezoek. Ik had al zo vaak aan mijn vrouwtje gevraagd wanneer Larissa weer eens met mij kwam spelen, en vandaag kwam ze dan eindelijk langs. Leuk joh!!
We hebben samen aan mijn touw lopen trekken, ik aan de ene kant, en zij aan de andere kant...
Whahaha, natuurlijk heb ik haar het hele huis doorgesleept aan mijn touw, maar ze bleef gewoon hangen zeg  . En grommen tegen mij, die kleine meid... nu heb ik zelf ook even mijn stem verheven, maar daar trok ze zich niets van aan. Gelukkig mocht ik af en toe even alleen naar buiten van het vrouwtje, even op adem komen. Weet je wat ze trouwens ook had gedaan, een plasje op het kleed  . Mijn vrouwtje heeft dit snel weer opgeruimd, en Larissa liep met haar staartje tussen haar benen..hihi Nu ben ik ergens achter gekomen, ik heb namelijk een bot met daarin een lekkere vulling, en omdat ik zo'n grote neus heb kan ik de vulling er niet helemaal uit halen. Ik probeer dan altijd met mijn tong het lekkers eruit te likken, maar nu ik net op mijn bot wil gaan kluiven kom ik erachter dat Larissa er wel bij kon met haar kleine neusje....  . Hmmmm.... Zal maar weer een nieuwe vragen aan mijn vrouwtje, al ben ik er niet zeker van of ik dat wel krijg.
*grom*
Jansen |
|
|
|
Jansen Jarig
nieuws
|
06 Februari 2005 | 11:57:09
|
Nog een klein maandje, en dan ben ik jarig. Op 3 maart om precies te zijn. Dan wordt ik al een ouwe beer ( zoals de baas altijd roept ). 10 jaar. In hondejaren ben ik dan al 70. Bejaard dus. Ik kan bijna niet wachten. Meestal krijg ik met mijn verjaardag een reusachtig bot, waar ik wel een maand zoet mee ben. Ik heb mijn verlanglijstje igg al klaar.
- Met de auto naar het bos ( autorijden is helemaal het einde )
- Een reusachtig Dino-bot ( gerookt )
- Een grote nieuwe bal. ( vorige is "op" )
- veel bezoek. ( leuk )
- Een vriendin. ( ja, 70 jaar en nog steeds maagd )
Jaja... maar een paar nachtjes nog. Mocht je me een e-card willen sturen, dan kan dat op mijn punt nl mailadres : jansen@punt.nl Als je op bezoek wilt komen, moet je dat via mijn baasjes regelen. Hopelijk zie ik jullie allemaal snel weer op mijn log. Ik ga nu op mijn gemak buiten even zonnen ( nee, ik heb een hele dikke vacht, en heb het dus niet koud ). Tot gauw.
*Grom*
Jansen |
|
|
|
Een Hondeleven
media
|
14 Januari 2005 | 20:23:05
|
Mijn grootste hobby’s overdag zijn de dingen die anders niet mogen. Ik word ’s ochtends wakker gemaakt om te gaan wandelen. Daarna begint mijn “werk”. Als de baas weg is, draag ik zorg voor het huis, mijn vriendjes izzi en ozzy, en speedy en sneezy, en uiteraard mijn speelgoed. Zelfs in mijn slaap ontgaat mij weinig tot niets. Ik ga lekker languit op mijn rug op de bank liggen, mijn kop op een zacht kussentje, poten de lucht in, en heerlijk muffen. Soms word ik wakker van een vreemd geluid. Ook kriebelt er dan wat onder mijn korte staart. Erg vreemd. Ik schrik er telkens weer van… ben er nog steeds niet uit wat dat nou is….Ik vind het prettig op mezelf te zijn. Als de beesten teveel kabaal maken, druk ik even mijn grote natte zwarte neus tegen hun hok. Niet te lang, want izzy en ozzie gaan anders wild fladderen, en sneezy en speedy proberen mijn neus vast te pakken, of er zelfs in te happen…
Soms heb ik overdag mazzel, dan vergeet de baas de deur van de kamer waar zijn mat staat goed af te sluiten, zodat ik hem met mijn bek kan openmaken. Die mat is hoog, maar heerlijk zacht. Ik mag er niet op als de baas er is. Dan gaat ie grommen en blaffen. Als ik het geluk heb erop te liggen, en ik hoor de sleutel in de voordeur, lig ik vlug voor de bank in de andere kamer overigens. Op een of andere manier heeft de baas, zowel als het vrouwtje me telkens door. Dat zeggen ze tenminste. Ik krijg echter niet op mijn donder, dus vind het wel gezegend.
Na dat de zon voorbij is, komt “het vrouwtje” thuis. De baas denkt dat ze voor hem alleen is. De sukkel. Ze houd minstens, zoveel van mij, zo niet meer. Het vrouwtje is lief. Ze geeft me altijd mijn eten. Mijn eten… van mij. Ik heb er een gloeiende hekel aan als iemand aan mijn eten komt. Je moet erbij vandaan blijven. Ik duld daar geen ander dan haar, die me voedt. Ik waarschuw je onmiskenbaar als je probeert aan mijn eten te komen. Dat dacht ik al. Lekker met rust laten ja…
Maar voor het eten wil ik geknuffeld worden Ik ben altijd blij als het vrouwtje thuiskomt. Ik heb dan het huis netjes bewaakt, en wil eerst even plassen. Ik mag dan ook gelijk mee, en als ik terugkom krijg ik meteen eten. Elke dag. Lekker, kip en rijst brokken, met vlees… Ik kwijl normaal nooit, maar dan kan ik het niet binnenhouden.
Na het eten komt de baas. Ik wacht altijd bij de voordeur op hem. Hij is de persoon die ik het langste ken in mijn leven. Waar hij gaat, ga ik ook. Behalve als ik op het huis moet passen dan. De baas gaat eerst eten. Ik blijf in zijn buurt. Hij geeft me altijd wat, ondanks het feit dat het vrouwtje het altijd wil hebben. Vreemd, want ik krijg altijd veel van haar, alleen nooit tijdens hun eten. ’s Avonds vaak even stoeien met de baas. Hij gaat dan zitten, en ik mag hem pakken. De baas is snel. Maar er gaat geen enkel partijtje voorbij dat ik niet een paar keer iets sneller ben. Er komt een dag dat ik win. Na het stoeien schudden de baas en ik beide poten, en krijg ik een koekje.
“s Avonds nog een keer wandelen. Ik vind het alleen pestbalen dat het in deze buurt altijd zo regent. Ik zit nog liever in de bergen waar het zo warm is, dan in die gore nattigheid. Moet ik perse met mijn poten op die kleffe grasmat om mijn behoefte te doen, omdat dat niet op de straat mag van de baas, heel mijn vacht wordt doorweekt. Bah. Overal plassen, waar ik echt niet doorheen wil. Wandelen is fijn alleen niet als het regent. Vlug alles eruit, en wat mij betreft omdraaien.
Terug binnen gaat iedereen eerst naar zijn eigen mat. Ik neem dan meestal wat drinken, en ga daarna naar de kamer van mijn baasjes. Daar lekker slapen totdat ik terug naar mijn speelgoed ga, ‘s nachts. Wat ik dan doe is privé. Weet zelfs de baas niet.
-- Een dag uit het leven van Jansen
|
|
|
|
Met me plaat op de voorpagina
kunst
|
14 Januari 2005 | 17:51:20
|
Fotootje.
Om je een indruk te geven van hoe ik eruit zie, hier een "pasfoto" van me. Gemaakt door ome Majic (vriend van de baas).
Als ik het woord Foto hoor, kijk ik
ongeveer zoals op het plaatje hiernaast. Dit is voornamelijk omdat daar
een zeer interessante klank aan zit.
Ik
kan met mijn wenkbrauwen min of meer vertellen wat ik duidelijk wil
maken. Dit is ideaal om lekkernijen los te peuteren, aandacht te vragen
of min of meer op commando geknuffeld te worden.
Jaja, als je weet hoe je er mee om moet gaan, met die mensen, dan heb je een goed leven als hond."Garfield Eat your hart out"
Voor de rest van mijn fotogenieke ponem mag je mijn fotoalbum bezoeken.
*grom*
Jansen.
|
|
|
|
|
|
